Zbita szklanka w kawiarni czy upuszczony talerz zwykle nie kosztują cię nic – to normalne ryzyko pracy, które ponosi pracodawca. Gdy jednak wyrządzisz szkodę przez niedbalstwo, odpowiadasz najwyżej do kwoty trzymiesięcznego wynagrodzenia, a dopiero przy szkodzie wyrządzonej celowo – w pełnej wysokości. Wyjaśniamy, kiedy pracodawca może żądać od ciebie pieniędzy, ile i jak może je odzyskać.
Spis treściOdpowiedzialność materialna to obowiązek naprawienia szkody, którą wyrządziłeś/wyrządziłaś pracodawcy. Odpowiadasz tylko wtedy, gdy łącznie:
Wszystkie te okoliczności i wysokość szkody musi udowodnić pracodawca, a nie ty swoją niewinność.
Dbanie o dobro zakładu i ochrona jego mienia to jeden z podstawowych obowiązków każdego pracownika (więcej: Obowiązki pracownika). Nie oznacza to jednak, że płacisz za każdą stłuczkę czy awarię.
| Rodzaj winy | Za co odpowiadasz | Górna granica |
|---|---|---|
| Nieumyślna (niedbalstwo, nieostrożność) | tylko rzeczywista strata | trzymiesięczne wynagrodzenie, jakie przysługiwało ci w dniu wyrządzenia szkody |
| Umyślna (celowo) | pełna szkoda, także utracone korzyści | brak limitu |
Limit trzymiesięcznego wynagrodzenia to górna granica, a nie stawka – płacisz tyle, ile wynosi szkoda, ale nie więcej niż trzy pensje. Jeśli szkodę wyrządziło kilka osób, każda odpowiada za swoją część według przyczynienia się i stopnia winy, a gdy nie da się tego ustalić – po równo.
Jeśli przy wykonywaniu obowiązków wyrządzisz szkodę komuś z zewnątrz (np. wylejesz kawę na laptop klienta), to klientowi płaci wyłącznie pracodawca. Dopiero potem może on dochodzić zwrotu od ciebie – ale na tych samych zasadach, czyli przy winie nieumyślnej maksymalnie do trzymiesięcznego wynagrodzenia.
Pracodawca nie może sam potrącić odszkodowania z twojej pensji bez twojej pisemnej zgody – szczegóły na stronie Potrącenia z wynagrodzenia. Ma dwie drogi:
Roszczenie o szkodę wyrządzoną nieumyślnie przedawnia się po roku od dnia, w którym pracodawca dowiedział się o szkodzie, a najpóźniej po 3 latach od jej wyrządzenia. Przy szkodzie umyślnej stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.
Ola pracuje jako kelnerka w wakacje. W sobotni wieczór, przy pełnej sali, upuszcza tacę z czterema szklankami. To typowe ryzyko tej pracy – szef nie może kazać jej za nie zapłacić ani potrącić ich wartości z pensji.
Kuba jest stażystą w biurze. Kładzie służbowy telefon na krawędzi biurka, telefon spada i pęka mu ekran. To wina nieumyślna. Pracodawca może żądać zwrotu realnej straty – np. kosztu wymiany ekranu albo wartości tego (używanego) telefonu, a nie ceny najnowszego modelu – i nigdy więcej niż trzymiesięczne wynagrodzenie Kuby. Inaczej byłoby, gdyby Kuba w złości celowo rzucił telefonem o ścianę – wtedy odpowiada w pełnej wysokości.
Uwaga: jeśli telefon lub laptop dostałeś/dostałaś na piśmie (np. protokołem) z obowiązkiem zwrotu, w grę wchodzą surowsze zasady – opisujemy je na stronie Odpowiedzialność za mienie powierzone.
Masz spór o szkodę z pracodawcą? Bezpłatnie doradzi ci Państwowa Inspekcja Pracy: 801 002 006 (telefon stacjonarny) lub 459 599 000 (komórka), pon.–pt. 9.00–15.00.
Podstawa prawna: art. 91, 100 § 2 pkt 4, 114–122 i 291 § 2–3 Kodeksu pracy (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 1245) – Kodeks pracy w ISAP.