Powołanie to szczególny sposób zatrudnienia na stanowisku kierowniczym: zamiast podpisywać umowę, ktoś zostaje wyznaczony na stanowisko decyzją uprawnionego organu. Dotyczy wąskiej grupy osób, głównie w samorządzie i instytucjach publicznych – w pierwszej pracy po studiach niemal na pewno dostaniesz zwykłą umowę.
Spis treściTo nadal praca na etacie, z pensją, urlopem i składkami – tylko że zaczyna się nie od umowy, ale od pisemnego aktu powołania. Kodeks pracy pozwala na to wyłącznie wtedy, gdy przewiduje to inna ustawa. Powołanie może poprzedzić konkurs.
Praca zaczyna się w dniu wskazanym w powołaniu, a jeśli go nie wpisano – w dniu, w którym doręczono ci powołanie. Zwykle jest to zatrudnienie na czas nieokreślony, chyba że przepis szczególny przewiduje kadencję na czas określony.
Przykładem są pracownicy samorządowi: z powołania pracują zastępca wójta (burmistrza, prezydenta miasta) oraz skarbnik gminy, powiatu i województwa. Podobne rozwiązania przewidują przepisy dla niektórych kierowników w instytucjach państwowych.
Uwaga na mylące słowo: „powołanie” do zarządu spółki to co innego. Członkowie zarządu spółek handlowych, jeśli pracują na etacie, mają zwykle zwykłą umowę o pracę albo kontrakt.
W pozostałych sprawach – urlop, czas pracy, wynagrodzenie, BHP – stosuje się przepisy jak przy umowie na czas nieokreślony.
Raczej nie na starcie kariery. Jeśli zaczynasz pracę w urzędzie, szkole czy firmie, podpiszesz umowę o pracę – zobacz, co musi się w niej znaleźć i kto w ogóle jest pracownikiem. Z powołaniem spotkasz się raczej po latach, obejmując funkcję kierowniczą w samorządzie.
Wątpliwości co do swojego zatrudnienia możesz skonsultować bezpłatnie w Państwowej Inspekcji Pracy (801 002 006 z telefonu stacjonarnego, 459 599 000 z komórki).
Podstawa prawna: art. 68–72 Kodeksu pracy (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 1245) – Kodeks pracy w ISAP; ustawa z 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (art. 4).