Dostałeś(-aś) wypowiedzenie i uważasz, że jest niesprawiedliwe albo niezgodne z przepisami? Możesz odwołać się do sądu pracy – ale masz na to tylko 21 dni od doręczenia pisma. Wyjaśniamy, kiedy wypowiedzenie jest wadliwe, czego możesz żądać (przywrócenia do pracy albo odszkodowania) i jak wygląda to w praktyce.
Spis treściKodeks pracy rozróżnia dwie sytuacje: wypowiedzenie nieuzasadnione (przyczyna jest nieprawdziwa, niekonkretna albo zbyt błaha) oraz niezgodne z prawem (pracodawca złamał procedurę). Najczęstsze błędy pracodawców:
Odwołanie od wypowiedzenia wnosisz do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia pisma, w którym pracodawca wypowiada umowę. To krótki termin – nie czekaj do końca okresu wypowiedzenia. Samo odwołanie nie wstrzymuje wypowiedzenia: pracujesz do końca okresu wypowiedzenia, a umowa się rozwiązuje, chyba że sąd orzeknie inaczej.
Jeśli spóźniłeś(-aś) się bez swojej winy (np. leżałeś w szpitalu), możesz prosić sąd o przywrócenie terminu – wniosek składa się w ciągu 7 dni od ustania przyczyny spóźnienia i trzeba uprawdopodobnić, dlaczego nie zdążyłeś(-aś).
Pozew możesz złożyć w sądzie pracy właściwym dla siedziby pracodawcy albo dla miejsca, w którym wykonywałeś(-aś) pracę. Pracownik co do zasady nie płaci kosztów sądowych w sprawach o wartości do 50 000 zł. Jak działa sąd pracy, opisujemy na stronie Sądy pracy. Jeśli pracodawca zwolnił cię bez wypowiedzenia (dyscyplinarnie), roszczenia są trochę inne – zobacz, co robić po niezgodnym z prawem zwolnieniu dyscyplinarnym.
Zależnie od tego, czego chcesz, sąd może orzec:
Sąd może zamiast przywrócenia przyznać odszkodowanie, jeśli uzna, że powrót jest niemożliwy albo niecelowy (np. zakład zamknięto). Nie dotyczy to osób szczególnie chronionych, np. kobiety w ciąży czy osoby w wieku przedemerytalnym – je sąd co do zasady przywraca.
Odszkodowanie to wynagrodzenie za okres od 2 tygodni do 3 miesięcy, nie mniej niż za okres wypowiedzenia. Przy umowie na czas określony, która w czasie procesu już by się skończyła, dostajesz wynagrodzenie za czas do jej planowanego końca, najwyżej za 3 miesiące.
Jeśli wrócisz do pracy, należy ci się wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy – najwyżej za 2 miesiące, a gdy okres wypowiedzenia wynosił 3 miesiące – najwyżej za 1 miesiąc. Osoby szczególnie chronione (w ciąży, na urlopie macierzyńskim, w wieku przedemerytalnym) dostają wynagrodzenie za cały czas bez pracy. Uwaga: od przywrócenia do pracy przez sąd masz 7 dni na zgłoszenie gotowości do powrotu – inaczej pracodawca może odmówić ponownego zatrudnienia.
Na okresie próbnym, jeśli wypowiedzenie złamało przepisy, przysługuje ci tylko odszkodowanie – w wysokości wynagrodzenia za czas do planowanego końca umowy. Pracodawca nie musi na okresie próbnym podawać przyczyny. Jeżeli jednak podejrzewasz, że zwolniono cię za drugą pracę albo za dopominanie się o informacje o warunkach zatrudnienia, w ciągu 7 dni możesz wystąpić do pracodawcy o wskazanie przyczyny – ma 7 dni na odpowiedź.
Jeżeli pracodawca zastosował zbyt krótki okres wypowiedzenia (np. 2 tygodnie zamiast miesiąca), umowa i tak rozwiązuje się dopiero po upływie właściwego okresu, a ty dostajesz wynagrodzenie do tego dnia.
Przykład: Paweł, kelner z 2-letnim stażem, dostał wypowiedzenie z przyczyną „reorganizacja”, choć na jego miejsce od razu przyjęto nową osobę. W ciągu 21 dni złożył odwołanie i zażądał odszkodowania. Sąd uznał, że przyczyna była pozorna, i przyznał mu odszkodowanie.
Nie wiesz, czy masz szanse? Zadzwoń po bezpłatną poradę do PIP: 801 002 006 (telefon stacjonarny) lub 459 599 000 (komórka), dni robocze 9–15. Więcej o tym, kiedy pracodawca może wypowiedzieć umowę, przeczytasz na stronie o wypowiedzeniu umowy o pracę.
Podstawa prawna: art. 29⁴, 30 § 3–5, 44–51, 264 § 1 i 265 Kodeksu pracy (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 1245) – Kodeks pracy w ISAP. Koszty sądowe: art. 35 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
poleca:
