Praca z domu kojarzy się z biurowymi etatami, ale jak to wygląda u osób, które dopiero wchodzą na rynek pracy? Eurostat policzył, jak często zatrudnieni w wieku 15–24 lata wykonują obowiązki zdalnie, i między krajami Unii widać spore różnice. Polska jest blisko średniej unijnej, a przodują Holandia i Finlandia, gdzie praca z domu jest wyraźnie częstsza. Poniżej liczby z 2025 roku — a na końcu możesz sprawdzić, czy wiesz, jak młodzi pracują zdalnie w Europie.
Dane pochodzą z europejskiego badania aktywności ekonomicznej ludności, w którym osoby pracujące odpowiadają, czy wykonują pracę z domu. Odpowiedzi trafiają do trzech grup: „zwykle”, „czasami” i „nigdy”. W zestawieniu, o którym mowa, uwzględniono zatrudnionych w wieku 15–24 lata, a wyniki podano jako procent wszystkich pracujących w tej grupie wiekowej. Najnowszy rok w tabeli to 2025, a Eurostat zaktualizował zbiór 30 października 2026 roku. Dzięki temu można porównać nie tylko Polskę z innymi krajami, lecz także różne lata w obrębie jednego kraju, choć w tym drugim przypadku trzeba pamiętać o zastrzeżeniach opisanych na końcu tekstu.
W Polsce w 2025 roku zwykle z domu pracowało 4,0% zatrudnionych w wieku 15–24 lata, a czasami 5,4%. W 2020 roku, gdy pandemia zmieniła nawyki wielu firm, odsetki wynosiły odpowiednio 4,4% i 4,6%. W 2024 roku grupa pracująca „czasami” z domu liczyła 4,4%. Przy porównywaniu lat warto uważać, bo Eurostat oznacza w tym szeregu przerwy metodologiczne, między innymi w 2019 i 2021 roku.
Średnia dla UE27 w 2025 roku wyniosła 3,8% dla młodych pracujących zwykle z domu i 6,7% dla pracujących czasami. Polska ma więc nieco większy odsetek osób, które zwykle pracują zdalnie (4,0% wobec 3,8%), ale mniejszy odsetek tych, które robią to od czasu do czasu (5,4% wobec 6,7%).
Wśród krajów sprawdzonych na potrzeby tego tekstu najwyższy odsetek młodych pracujących z domu czasami miała Holandia: 12,5% w 2025 roku, przy 3,9% pracujących zwykle. W Finlandii czasami z domu pracowało 8,8% zatrudnionych w wieku 15–24 lata, a zwykle aż 7,8% — to najwyższa wartość „zwykle” wśród porównywanych państw. W Niemczech odsetek pracujących czasami wyniósł 5,3%, a w Czechach 4,0%.
Nawet w krajach z najwyższymi wynikami, takich jak Holandia czy Finlandia, osoby pracujące z domu zwykle albo czasami stanowią w tej grupie wiekowej wyraźną mniejszość zatrudnionych. W Polsce, w UE27, w Niemczech i w Czechach odsetki pracujących czasami z domu mieszczą się w przedziale od 4,0% do 6,7%. Eurostat nie rozbija tych wyników według branż ani typu umowy, więc z samej tabeli nie da się powiedzieć, w jakich zawodach młodzi mają taką możliwość.
Jeśli szukasz pracy zdalnej albo hybrydowej, doprecyzuj przed podpisaniem umowy kilka kwestii:
Eurostat oznacza w tabeli kraje, w których część wyników ma niską wiarygodność albo inną definicję niż w pozostałych państwach. Dla grupy wiekowej 15–24 lata próba bywa niewielka, dlatego pojedyncze wartości mogą się zmieniać z roku na rok. Metadane nie definiują też dokładnie, ile dni pracy z domu oznacza „zwykle”, a ile „czasami”. Liczby najlepiej więc traktować jako obraz skali zjawiska, a nie jako precyzyjną miarę.
W 2025 roku w Polsce zwykle z domu pracowało 4,0% zatrudnionych w wieku 15–24 lata, a czasami 5,4%, czyli blisko średniej UE27 (3,8% i 6,7%). Najwięcej młodych pracujących zdalnie było wśród porównywanych krajów w Holandii i Finlandii. Zdalna praca wśród młodych pozostaje więc raczej dodatkiem niż normą, a w ofertach warto sprawdzać, co dokładnie oznacza „praca z domu”.
5 pytań · minuta
