Praca po zajęciach, weekendowe zmiany i nauka do sesji w jednym tygodniu — tak wygląda codzienność części studentów. Ale jak duża jest to grupa naprawdę? Najnowsze dane Eurostatu za 2025 rok pokazują, ilu młodych Polaków łączy naukę z pracą, jak wypadamy na tle innych krajów Unii i jak to się zmieniało w ostatniej dekadzie. Różnice między państwami są większe, niż można się spodziewać — a na końcu możesz sprawdzić, czy dobrze odczytujesz te liczby.
Eurostat co roku zestawia wyniki unijnego badania aktywności ekonomicznej ludności (LFS) i sprawdza, ile młodych osób uczy się w systemie edukacji formalnej i ile z nich jednocześnie pracuje. Edukacja formalna to szkoły, studia i inne zorganizowane formy nauki prowadzone przez instytucje publiczne lub uznane podmioty prywatne. Liczy się nauka w ciągu czterech tygodni przed badaniem, a za pracujących uznaje się osoby pracujące według definicji Międzynarodowej Organizacji Pracy.
Jeden szczegół zmienia wszystko: odsetki w tej tabeli liczone są od wszystkich osób w danym wieku, a nie tylko od tych, którzy się uczą. Dlatego liczby mogą na pierwszy rzut oka wydawać się niskie.
W 2025 roku w systemie formalnym uczyło się 49,0% Polaków w wieku 20–24 lat. Jednocześnie pracowało 14,8% całej tej grupy wiekowej, czyli mniej więcej co siódma osoba w tym wieku. Pozostałe 34,3% uczyło się, ale nie pracowało.
Gdy spojrzeć wyłącznie na uczących się, wychodzi mniej więcej co trzecia osoba – to już nasze wyliczenie z danych Eurostatu (14,8 z 49,0). W całej Unii Europejskiej w tej samej grupie wiekowej uczyło się 50,0% młodych, a 18,2% łączyło naukę z pracą.
Między państwami Unii różnice są ogromne. Wykres pokazuje, jaki odsetek wszystkich 20–24-latków w wybranych krajach jednocześnie uczył się i pracował w 2025 roku.
Młodzi w wieku 20–24 lat, którzy jednocześnie uczą się i pracują. Źródło: Eurostat (edat_lfse_19), dane za 2025
Na czele jest Holandia (45,7%), dalej Niemcy (33,0%) i Dania (29,2%). Na drugim końcu stawki są Czechy (9,4%), Słowacja (7,1%) i Rumunia, gdzie naukę z pracą łączyło zaledwie 1,9% osób w tym wieku. Polska z wynikiem 14,8% jest poniżej średniej unijnej, ale wyraźnie wyżej niż nasi południowi sąsiedzi.
Ciekawostka: W Holandii osób w wieku 20–24 lat, które uczą się i jednocześnie pracują (45,7%), jest ponad trzy razy więcej niż tych, którzy tylko się uczą (13,1%).
W Polsce udział 20–24-latków łączących naukę z pracą wyraźnie rośnie. W 2015 roku było to 9,9%, w 2021 roku 10,4%, a w 2025 roku już 14,8%. Przez dekadę grupa ta urosła więc mniej więcej o połowę.
Trzeba jednak pamiętać, że Eurostat oznacza w polskiej serii przerwy w porównywalności danych (m.in. w 2021 roku), więc porównania między latami traktuj jako pokazanie kierunku zmian, a nie co do przecinka.
Wśród Polek w wieku 20–24 lat uczyło się 55,1%, a naukę z pracą łączyło 16,5%. Wśród mężczyzn w tym wieku uczyło się 43,2%, a pracowało przy tym 13,0%. Warto jednak pamiętać, że Polki w tym wieku w ogóle częściej się uczą, więc same odsetki nie przesądzają, kto chętniej pracuje w trakcie nauki.
W grupie 25–29 lat obraz jest zupełnie inny. W Polsce w systemie formalnym uczyło się już tylko 6,9% osób w tym wieku, ale aż 4,6% jednocześnie pracowało. Oznacza to, że wśród tych, którzy uczą się po 25. urodzinach – na przykład na studiach drugiego stopnia, niestacjonarnych czy doktoranckich – pracujący stanowią wyraźną większość. W całej Unii uczyło się 15,1% osób w wieku 25–29 lat, a naukę z pracą łączyło 8,5%.
Liczby nie mówią, czy warto pracować w trakcie studiów, ale pomagają spojrzeć na własną sytuację z dystansu:
W 2025 roku naukę z pracą łączyło 14,8% wszystkich Polaków w wieku 20–24 lat, wobec 18,2% w całej Unii. Wśród samych uczących się to mniej więcej co trzecia osoba. Odsetek ten rośnie od lat, a po 25. roku życia większość wciąż uczących się już pracuje. Pełne dane dla wszystkich krajów i grup wieku można przejrzeć w tabeli Eurostatu edat_lfse_19.
Źródło: Eurostat; opracowanie własne.
5 pytań · minuta
poleca:
