Włoski system emerytalny to przede wszystkim państwowe ubezpieczenie prowadzone przez INPS (Istituto Nazionale della Previdenza Sociale – włoski zakład ubezpieczeń społecznych), finansowane na bieżąco ze składek. Jeśli zostałeś ubezpieczony we Włoszech po raz pierwszy od 1 stycznia 1996 r. – jak większość Polaków – twoja emerytura jest liczona w całości ze składek zebranych na koncie (sistema contributivo). Fundusze zawodowe i prywatne są dobrowolne.
Pensione di vecchiaia (emerytura z tytułu wieku) przysługuje w 2026 r. od 67 lat – tak samo kobietom i mężczyznom, we wszystkich sektorach. Wiek jest powiązany z długością życia, ale jego wzrost był zamrożony do końca 2026 r. Według INPS od 1 stycznia 2027 r. wiek wyniesie 67 lat i 1 miesiąc, a od 1 stycznia 2028 r. – 67 lat i 3 miesiące.
Jeśli zostałeś ubezpieczony po raz pierwszy od 1 stycznia 1996 r. i nie masz 20 lat składek, emeryturę dostaniesz w wieku 71 lat (w 2027 r. – 71 lat i 1 miesiąc, w 2028 r. – 71 lat i 3 miesiące).
Do zwykłej emerytury w wieku 67 lat potrzebujesz co najmniej 20 lat składek. Jeśli jesteś ubezpieczony od 1996 r. (system składkowy), jest jeszcze jeden warunek: emerytura musi wynosić co najmniej tyle, co assegno sociale, czyli 546,24 € miesięcznie w 2026 r.
Dla ubezpieczonych od 1996 r. jest też wariant z 5 latami rzeczywiście opłaconych składek (bez okresów tylko zaliczonych) – ale wtedy emerytura przysługuje dopiero od 71 lat.
Lata pracy w Polsce i innych krajach UE/EOG liczą się do tych 20 lat (zasada sumowania okresów), ale INPS płaci emeryturę tylko za lata składek we Włoszech.
To, jak INPS liczy emeryturę, zależy od tego, kiedy zacząłeś płacić składki:
Ile po 5 albo 10 latach pracy we Włoszech? Nie ma jednej kwoty – w systemie składkowym emerytura wynika wprost z tego, ile składek wpłynęło na twoje konto, więc po 5 latach dostaniesz tylko część odpowiadającą składkom z tych 5 lat. Ważne jest, od kiedy:
Minimalna emerytura (trattamento minimo) w 2026 r. to 611,85 € miesięcznie, czyli 7 954,05 € rocznie (13 wypłat). W 2026 r. emerytury nie wyższe niż minimum dostały dodatkową podwyżkę o 1,3% – najwyżej do 619,80 € miesięcznie. Uwaga: dopłata do minimum (integrazione al minimo) przysługuje tylko osobom ubezpieczonym przed 1996 r. i tylko przy niskich dochodach (twoich i małżonka). W systemie składkowym – czyli u większości osób, które zaczęły pracę we Włoszech po 1995 r. – minimalnej emerytury nie ma.
Dla osób od 67 lat z bardzo niskimi dochodami jest assegno sociale – w 2026 r. 546,24 € miesięcznie (13 wypłat). To świadczenie socjalne, a nie emerytura: wymaga stałego mieszkania we Włoszech i co najmniej 10 lat nieprzerwanego pobytu w tym kraju, jest wstrzymywane, gdy wyjedziesz za granicę na dłużej niż 29 dni, i nie jest wypłacane do innego kraju.
Pensione anticipata (emerytura wcześniejsza) przysługuje bez względu na wiek, jeśli masz 42 lata i 10 miesięcy składek (kobiety: 41 lat i 10 miesięcy) – tak jest do końca 2026 r.; od 2027 r. potrzeba 42 lat i 11 miesięcy (kobiety: 41 lat i 11 miesięcy). Emerytura nie jest obniżana, ale pierwsza wypłata przychodzi 3 miesiące po spełnieniu warunków.
Jeśli jesteś ubezpieczony od 1996 r., możesz przejść na emeryturę w wieku 64 lat z 20 latami składek – pod warunkiem, że emerytura wyniesie co najmniej 3-krotność assegno sociale, czyli 1 638,72 € miesięcznie w 2026 r. (matki z 1 dzieckiem: 1 529,47 €, z 2 i więcej dziećmi: 1 420,22 €). Do 67 lat taka emerytura nie może przekroczyć 5-krotności minimum, czyli 3 059,25 € miesięcznie.
Do 31 grudnia 2026 r. działa też APE sociale – świadczenie pomostowe od 63 lat i 5 miesięcy (m.in. dla długotrwale bezrobotnych, opiekunów i osób z niepełnosprawnością co najmniej 74%), najwyżej 1 500 € brutto miesięcznie. Programy Quota 103 i Opzione donna zakończyły się z końcem 2025 r. – dotyczą tylko osób, które spełniły warunki wcześniej.
Włochy stosują unijne zasady koordynacji zabezpieczenia społecznego (rozporządzenie 883/2004 – obowiązuje w krajach UE, na Islandii, w Liechtensteinie, Norwegii i Szwajcarii). Dla ciebie oznacza to trzy rzeczy:
Jeśli w jakimś kraju byłeś ubezpieczony krócej niż rok, ten kraj może nie wypłacać osobnej emerytury – ale te miesiące nie przepadną, uwzględni je inny kraj przy obliczaniu twojej emerytury.
Mieszkasz w Polsce? Nie składasz osobnego wniosku we Włoszech. Jeden wniosek o emeryturę składasz w ZUS – na formularzu EMP z załącznikiem EMZ oraz formularzem E 207 PL, w którym wpisujesz wszystkie kraje, w których pracowałeś, i swój numer ubezpieczenia we Włoszech. ZUS przekaże wniosek do instytucji we Włoszech, a każdy kraj przyśle ci osobną decyzję. Sprawy dotyczące Włoch prowadzi Oddział ZUS w Bydgoszczy, ale wniosek złożysz w każdej placówce ZUS albo przez PUE ZUS. Jeśli nigdy nie pracowałeś w Polsce, wniosek składasz w kraju, w którym byłeś ostatnio ubezpieczony.
Mieszkasz we Włoszech? Składasz jeden wniosek na miejscu, a tamtejsza instytucja przekaże go do ZUS.
Emeryturę przyznaje i wypłaca INPS. Emerytura nie przychodzi automatycznie – wniosek składasz online w serwisie INPS (logowanie np. przez SPID), przez patronat (patronato – bezpłatne biuro pomocy w sprawach emerytalnych) albo przez Contact Center INPS. Zanim złożysz wniosek, sprawdź online wyciąg ze swojego konta składek (estratto conto contributivo) – powinny w nim być wszystkie twoje okresy pracy we Włoszech.
Zobacz też: Renta we Włoszech · Praca we Włoszech – gdzie szukać, zarobki i pierwsze kroki
Stan na październik 2026 r. Kwoty i wiek emerytalny zmieniają się co roku – przed decyzją sprawdź je w instytucji we Włoszech.
poleca:
