Wyjazd do pracy w innym kraju Unii Europejskiej dawno przestał być przygodą dla nielicznych. Jak podaje sieć EURES, w 2024 roku w innym państwie członkowskim mieszkało i pracowało około 10 milionów obywateli UE w wieku produkcyjnym. Jedni przeprowadzają się na stałe, inni dojeżdżają przez granicę albo wyjeżdżają na sezon. Wyjaśniamy, jakie są drogi do zagranicznej kariery i gdzie szukać wsparcia przy przeprowadzce — a na końcu można sprawdzić, czy to już dobry moment na taki krok.
Europejski Urząd ds. Pracy (ELA), który stoi za siecią EURES, opisuje szukanie pracy za granicą jako zjawisko powszechne. Miliony Europejczyków przekraczają granice dla lepszej kariery, krótkich zleceń albo po prostu dla nowych doświadczeń. Skala jest spora: w 2024 roku około 10 milionów obywateli Unii w wieku produkcyjnym mieszkało i pracowało w innym państwie członkowskim niż własne.
Zmienia się też profil osób, które decydują się na taki krok. Przez lata wyjazdy kojarzyły się głównie z ludźmi w wieku 20–34 lat i ta grupa wciąż jest bardzo liczna. Coraz częściej jednak za granicę ruszają także pracownicy po czterdziestce – nierzadko z ugruntowaną pozycją zawodową i wyższym wykształceniem.
Dla studentów i absolwentów to ważny sygnał. Zagraniczne doświadczenie nie jest jednorazową szansą typu „teraz albo nigdy”, tylko jedną z możliwych ścieżek, do której można wrócić na różnych etapach życia.
Praca w innym kraju ma kilka odmian i nie każda oznacza pakowanie całego życia do walizek. EURES opisuje trzy popularne modele, które działają obok klasycznej przeprowadzki:
Przy pracy sezonowej EURES zwraca uwagę na ciekawy schemat. Wiele osób wraca do tych samych pracodawców albo regionów przez kolejne lata, więc sezon w hotelu czy przy zbiorach może okazać się czymś więcej niż wakacyjnym epizodem.
Kto myśli o wyjeździe, nie musi wszystkiego załatwiać na własną rękę. W sieci EURES działa ponad 900 doradców, którzy pomagają w szukaniu ofert i udzielają indywidualnych porad dotyczących kariery.
Osoby, dla których barierą są pieniądze, mogą zainteresować się programem Targeted Mobility Scheme. To wsparcie finansowe, które pomaga pokryć koszty przeprowadzki, kursów językowych i inne wydatki związane z podjęciem pracy w innym kraju. Artykuł EURES nie opisuje warunków udziału, dlatego szczegóły najlepiej ustalić z doradcą jeszcze przed złożeniem dokumentów.
Drugim narzędziem są European Job Days, czyli Europejskie Dni Pracy. To wydarzenia rekrutacyjne organizowane zarówno stacjonarnie, jak i w internecie, podczas których kandydaci spotykają pracodawców z różnych krajów. Można tam porozmawiać z rekruterem, zostawić CV i zorientować się, jakich kompetencji szukają firmy. EURES promuje je kampanią Join the European Job Days, a kalendarz wydarzeń publikuje w serwisie europeanjobdays.eu.
Dla osób bez doświadczenia to wygodny pierwszy kontakt z zagranicznym rynkiem pracy.
Pierwsza rada EURES jest prosta: przed wyjazdem warto dobrze poznać warunki na miejscu. Portal ma osobną sekcję o warunkach życia i pracy, w której zebrano informacje o 31 państwach europejskich – krajach UE oraz m.in. Islandii, Norwegii i Szwajcarii. Po wybraniu kraju można sprawdzić między innymi:
Na portalu działają też czat z doradcami EURES i helpdesk, więc pytania, na które nie ma odpowiedzi w opisach, można zadać bezpośrednio.
Pozostałe wskazówki dotyczą przygotowania się do rekrutacji. EURES radzi traktować Europejskie Dni Pracy jako okazję do nawiązywania kontaktów, a nie tylko do przeglądania ogłoszeń. CV warto dopasować do formatu przyjętego w kraju, w którym się aplikuje, a równolegle szlifować język.
Ostatnia rada szczególnie przyda się studentom: krótkie kontrakty i praca sezonowa mogą być trampoliną do stałego zatrudnienia za granicą. Kilka tygodni czy miesięcy pracy pozwala sprawdzić, jak się żyje w danym kraju, zanim zapadnie decyzja o dłuższym pobycie. EURES pokazuje takie ścieżki na przykładach, m.in. specjalistki od treści z Włoch, która znalazła wymarzoną pracę w Monachium, i menedżera z Litwy, który zaczął nowe życie w Norwegii.
Oferty i porady dla studentów i absolwentów, także dotyczące pierwszej pracy, można znaleźć w serwisie praca.studentnews.pl.
Praca w innym kraju UE ma dziś wiele form: od delegacji i dojazdów przez granicę po sezon i przeprowadzkę na stałe. Kto chce spróbować, może liczyć na doradców EURES, program Targeted Mobility Scheme i Europejskie Dni Pracy. Najważniejsze pozostaje przygotowanie: rozpoznanie warunków w wybranym kraju, dopasowane CV i znajomość języka. Źródło: EURES, Europejski Urząd ds. Pracy (ELA).
5 pytań · minuta
poleca:
