Co dziewiąty młody człowiek w Unii Europejskiej nie pracuje, nie studiuje i nie szkoli się. Eurostat nazywa tę grupę NEET i regularnie sprawdza, jak duża jest w poszczególnych krajach. Najnowsze opublikowane dane dotyczą 2025 roku i pokazują, że Polska wypada lepiej niż unijna średnia, choć do celu, który Unia wyznaczyła sobie na 2030 rok, jeszcze trochę brakuje — a na końcu możesz sprawdzić, jak ty przygotowujesz się do wejścia na rynek pracy.
Skrót NEET pochodzi z angielskiego „not in employment, education or training”. Opisuje osoby, które w danym momencie nie mają pracy, nie chodzą do szkoły, nie studiują i nie uczestniczą w żadnym szkoleniu. Eurostat liczy ten wskaźnik przede wszystkim dla ludzi w wieku 15–29 lat, bo to okres, w którym zapadają najważniejsze decyzje o edukacji i pierwszym zatrudnieniu.
Do grupy NEET należą bardzo różne osoby: ktoś, kto od miesięcy szuka pierwszej pracy, ktoś, kto opiekuje się dzieckiem albo chorym członkiem rodziny, ale też ktoś, kto po prostu zrobił sobie przerwę. Dlatego statystycy dzielą tę grupę na bezrobotnych, czyli aktywnie szukających pracy, oraz osoby pozostające poza rynkiem pracy.
W 2025 roku odsetek młodych NEET w wieku 15–29 lat wyniósł w Unii Europejskiej 11,0%. Dziesięć lat wcześniej, w 2015 roku, było to 15,2%, a Eurostat opisuje ten spadek jako 4,2 punktu procentowego. Unia wyznaczyła sobie cel: do 2030 roku udział młodych NEET ma spaść do 9%. Część państw już go osiągnęła, inne mają przed sobą sporo pracy.
Rozpiętość między krajami jest duża. Najniższy wskaźnik w 2025 roku miała Holandia (5,3%), najwyższy Rumunia (19,2%). Według Eurostatu oznacza to, że w Rumunii odsetek młodych poza pracą i edukacją był prawie czterokrotnie wyższy niż w Holandii.
W Polsce w 2025 roku grupa NEET stanowiła 9,2% osób w wieku 15–29 lat. To wyraźnie mniej niż średnia unijna i niewiele więcej niż cel na 2030 rok. W 2015 roku polski wskaźnik wynosił 14,6%, więc w ciągu dekady wyraźnie się obniżył (Eurostat zaznacza przy tym, że w szeregach danych występują przerwy metodologiczne).
Wykres: odsetek młodych w wieku 15–29 lat, którzy nie pracują i nie uczą się, 2025 r. Dane: Eurostat.
Dla porównania, w Niemczech wskaźnik wyniósł 9,5%, a we Włoszech 13,3%. Włochy mimo to należą do krajów, które od 2015 roku poprawiły się najbardziej, bo ich wynik spadł o 12,4 punktu procentowego.
Z danych Eurostatu wynika, że w całej Unii w 2025 roku 4,2% młodych w wieku 15–29 lat było bezrobotnymi NEET, a 6,7% pozostawało poza rynkiem pracy, czyli nie szukało zatrudnienia. W Polsce proporcja wyglądała podobnie: 2,9% stanowili bezrobotni, a 6,2% osoby nieaktywne zawodowo.
Ten podział pokazuje, że problem nie sprowadza się do braku ofert pracy. W Unii, podobnie jak w Polsce, większa część młodych NEET w ogóle nie szuka zatrudnienia, a wśród nieaktywnych przeważają kobiety.
W Unii w 2025 roku NEET-ami było 12,0% młodych kobiet i 9,9% młodych mężczyzn. W Polsce różnica była jeszcze wyraźniejsza: 11,1% wśród kobiet wobec 7,3% wśród mężczyzn. Według Eurostatu luka między płciami rośnie z wiekiem i w grupie 25–29 lat sięga w UE 6,0 punktu procentowego.
Eurostat sprawdza również, ilu młodych łączy pracę z edukacją. W 2025 roku w UE pracowało i jednocześnie uczyło się lub szkoliło:
Najczęściej naukę i pracę łączą więc dwudziestolatkowie, czyli głównie studenci. W tej samej grupie wiekowej 12,8% osób było NEET, a wśród 25–29-latków już 14,7%. Okres tuż po zakończeniu edukacji to moment, w którym najłatwiej wypaść z rytmu.
W całej Unii w 2025 roku NEET-ami było 12,8% młodych z niskim wykształceniem, 11,0% ze średnim i 8,0% z wyższym. Polska wyróżnia się tu nietypowym układem: wśród młodych z najniższym poziomem wykształcenia wskaźnik wyniósł zaledwie 6,1% (najmniej w UE, razem ze Szwecją), a wśród osób z wyższym wykształceniem 6,2%. Najwyższy był w grupie z wykształceniem średnim, 12,5%.
Polska ma mniejszy odsetek młodych poza pracą i edukacją niż przeciętny kraj Unii i jest blisko celu na 2030 rok. Słabsze strony to wyraźna różnica między kobietami a mężczyznami oraz relatywnie wysoki wskaźnik wśród osób z wykształceniem średnim. Dla samych młodych wniosek jest prosty: moment przejścia ze szkoły lub uczelni do pracy warto zaplanować wcześniej, a doświadczenie zdobywane jeszcze w trakcie nauki pomaga przejść go płynniej. Pełne dane i wykresy można znaleźć na stronie Eurostatu.
Źródło: Eurostat, Statistics on young people neither in employment nor in education or training (dane z 2025 r.), opracowanie własne.
5 pytań · minuta
poleca:
