We Włoszech na zwolnieniu lekarskim dostajesz indennità di malattia (zasiłek chorobowy) z INPS. Zwykle wypłaca go pracodawca razem z pensją.
Pracodawca przez cały czas choroby wypłaca ci zasiłek w imieniu INPS, a potem potrąca go ze składek. Za pierwsze 3 dni INPS nic nie płaci – to, czy dostaniesz pieniądze za te dni, zależy od twojej umowy lub układu zbiorowego (CCNL). Większość z nich przewiduje, że płaci je pracodawca.
Układ zbiorowy może też zobowiązywać pracodawcę do dopłaty do zasiłku z INPS – sprawdź swój CCNL.
Bezpośrednio z INPS (bez pośrednictwa pracodawcy) zasiłek dostają m.in. pracownicy rolni, sezonowi, osoby na umowach na czas określony i bezrobotni.
W sektorze publicznym zasady są inne: przez pierwsze 9 miesięcy przysługuje 100% wynagrodzenia (w pierwszych 10 dniach tylko pensja zasadnicza), potem 90% i 50%.
Po utracie pracy: jeśli miałeś umowę na czas nieokreślony i zachorujesz w ciągu 60 dni od jej końca, dostaniesz zasiłek obniżony do 2/3. Po zakończeniu umowy na czas określony zasiłek chorobowy nie przysługuje. Jeśli zachorujesz w trakcie pobierania NASpI, zasiłek dla bezrobotnych zostaje zawieszony i wraca po chorobie.
Samozatrudnieni: klasyczni samozatrudnieni nie mają zasiłku chorobowego; osoby z Gestione separata dostają niewielkie kwoty dzienne według osobnych zasad.
Więcej: INPS: zasiłek chorobowy.
Zobacz też: Wypadek przy pracy we Włoszech · Zasiłek dla bezrobotnych we Włoszech · Umowa o pracę we Włoszech · Praca we Włoszech – gdzie szukać, zarobki i pierwsze kroki
Stan na 19.10.2026. Kwoty i przepisy zmieniają się zwykle od 1 stycznia albo w połowie roku – przed decyzją sprawdź je u źródła.