We Włoszech nie ma ustawowej płacy minimalnej. Najniższą pensję na danym stanowisku wyznacza układ zbiorowy CCNL. Przeciętny pracownik sektora prywatnego zarobił w 2024 r. 24 486 € brutto za cały rok.
Włochy nie mają ustawowej płacy minimalnej. Pensja nie może być niższa niż minimum z układu zbiorowego (CCNL) dla twojego poziomu zaszeregowania – nazywa się je minimo contrattuale, minimo tabellare albo paga base.
Konstytucja (art. 36) wymaga, by pensja odpowiadała ilości i jakości pracy i wystarczała na godne życie twoje i rodziny.
Stawka rośnie, gdy awansujesz na wyższy poziom albo gdy przy odnowieniu CCNL rosną minima. Teksty układów zbiorowych zbiera archiwum CNEL. Przed podpisaniem umowy sprawdź, który CCNL i jaki livello wpisano.
Dane INPS za 2024 r. (pracownicy firm prywatnych poza rolnictwem, bez pomocy domowych):
To średnie za cały rok, więc obejmują też osoby na part-time i te, które pracowały tylko część roku. Pełny rok to w tej statystyce 312 opłaconych dni.
Z pensji brutto pracodawca potrąca składki na INPS (ubezpieczenia społeczne – część płaci pracodawca, część ty) i zaliczkę na podatek IRPEF. Reszta to pensja netto.
Stawki IRPEF podane przez EURES dla 2025 r.:
Według EURES kwota wolna od podatku (no tax area) w 2025 r. wynosi 8 500 €, a ulga dla pracowników 1 955 €.
Pensję dostajesz zwykle co miesiąc przelewem, razem z paskiem busta paga. 13. pensja (tredicesima) i 14. pensja (quattordicesima) zależą od układu zbiorowego.
Do pracy potrzebujesz codice fiscale – włoskiego numeru podatkowego z Agenzia delle Entrate.
Zobacz też: Umowa o pracę we Włoszech · Czas pracy we Włoszech · Zasiłek dla bezrobotnych we Włoszech · Praca we Włoszech – gdzie szukać, zarobki i pierwsze kroki
Stan na 19.10.2026. Kwoty i przepisy zmieniają się zwykle od 1 stycznia albo w połowie roku – przed decyzją sprawdź je u źródła.