W Słowenii rentę z tytułu niezdolności do pracy nazywa się invalidska pokojnina. To część państwowego systemu emerytalnego – wypłaca ją ZPIZ, a liczy się ją podobnie jak emeryturę. Inwalidztwo to trwałe obniżenie zdolności do pracy po chorobie lub urazie, którego nie da się cofnąć leczeniem ani rehabilitacją.
Ubezpieczeni są pracownicy, samozatrudnieni, rolnicy, wspólnicy i osoby na umowach cywilnoprawnych, a także m.in. bezrobotni, za których składki płaci urząd pracy. Prawo do renty nie zależy od obywatelstwa ani miejsca zamieszkania – tylko od tego, czy byłeś ubezpieczony.
Wymagany staż zależy od wieku, w którym powstało inwalidztwo:
Po wypadku przy pracy i przy chorobie zawodowej minimalnego stażu nie ma. Okresy z Polski i innych krajów UE pomagają spełnić te warunki.
Prawo do renty nie zależy od wyczerpania zasiłku chorobowego – zaczyna się, gdy komisja uzna inwalidztwo. Jeśli w tym momencie spełniasz też warunki do emerytury, ZPIZ z urzędu przyzna ci korzystniejsze świadczenie.
Procedurę zaczyna zwykle twój lekarz rodzinny (osebni zdravnik), który przesyła do ZPIZ pełną dokumentację medyczną i zawodową. Stopień inwalidztwa ocenia komisja inwalidzka ZPIZ (invalidska komisija) – co najmniej dwóch lekarzy pod przewodnictwem lekarza orzecznika. Liczy się to, jaką pracę możesz jeszcze wykonywać – w swoim zawodzie i w ogóle – a nie sama diagnoza. Są trzy kategorie:
Przy II i III kategorii ZPIZ może przyznać rehabilitację zawodową, pracę na część etatu lub na innym stanowisku i świadczenia częściowe (niżej). Renta trwa, dopóki trwa inwalidztwo, ale ZPIZ przewiduje okresowe kontrole. Od decyzji możesz się odwołać w ciągu 15 dni – sprawę rozpatruje komisja II stopnia w centrali ZPIZ.
Rentę liczy się od tej samej podstawy wymiaru (pokojninska osnova) co emeryturę i według tej samej skali procentowej. Jeśli inwalidztwo nie wynika z wypadku przy pracy ani choroby zawodowej, do twojego stażu doliczane są lata „wirtualne” (prišteta doba) – 2/3 okresu od powstania inwalidztwa do 65. roku życia. Dzięki temu młodsza osoba nie dostaje groszowej renty.
Co roku dochodzi dodatek roczny (letni dodatek) – w 2026 r. od 160 € do 470 €, zależnie od wysokości świadczenia – a w 2026 r. także dodatek zimowy (zimski dodatek) – 170 €. Renty rosną razem z emeryturami (w 2026 r. o 4,2% od 1 stycznia i o 1% od 1 marca) i podlegają podatkowi dochodowemu.
Przy III kategorii możesz pracować na część etatu i dostawać delno nadomestilo (świadczenie częściowe): 50% renty przy pracy 4 godziny dziennie, 37,5% przy 5 godzinach, 25% przy 6 i 12,5% przy 7 godzinach. Osoby po rehabilitacji zawodowej mogą też dostać nadomestilo za invalidnost – od 35% do 80% renty.
Każdy kraj ocenia niezdolność do pracy według własnych przepisów. Orzeczenie lekarza orzecznika ZUS czy polskie orzeczenie o niepełnosprawności nie przenosi się automatycznie do Słowenii (i odwrotnie) – może się zdarzyć, że w jednym kraju dostaniesz rentę, a w drugim nie, albo w innej wysokości.
Mieszkasz w Polsce? Wniosek o rentę składasz w ZUS – na formularzu ERN z załącznikiem ERZ i formularzem E 207 PL (wpisz wszystkie kraje, w których pracowałeś, i numer ubezpieczenia w Słowenii); dołącz zaświadczenie o stanie zdrowia (druk OL-9) i dokumentację medyczną. ZUS przekaże wniosek do instytucji w Słowenii. Sprawy dotyczące Słowenii prowadzi Oddział ZUS w Tarnowie, ale wniosek złożysz w każdej placówce ZUS albo przez PUE ZUS.
Mieszkasz w Słowenii? Składasz jeden wniosek na miejscu, a tamtejsza instytucja przekaże go do ZUS.
Rentę przyznaje ZPIZ. Zwykle zaczyna się od lekarza rodzinnego: to on kieruje cię na komisję inwalidzką i przesyła do ZPIZ dokumentację medyczną oraz opis twojej pracy. Komisja I stopnia działa w oddziałach regionalnych ZPIZ, a decyzję dostajesz na piśmie – odwołanie składasz w ciągu 15 dni.
Zobacz też: Emerytura w Słowenii · Praca w Słowenii – gdzie szukać, zarobki i pierwsze kroki
Stan na październik 2026 r. Kwoty i zasady zmieniają się co roku – przed decyzją sprawdź je w instytucji w Słowenii.
poleca:
