W Hiszpanii podstawową formą zatrudnienia jest contrato indefinido – umowa na czas nieokreślony. Umowę na czas określony wolno zawrzeć tylko z dwóch powodów: przejściowego wzrostu pracy albo zastępstwa.
- Umowa na czas określony dłużej niż 4 tygodnie, na część etatu i fijo-discontinuo musi być na piśmie.
- Okres próbny: maks. 6 miesięcy dla techników z dyplomem, 2 miesiące dla pozostałych (w firmach poniżej 25 pracowników – 3 miesiące).
- Wypowiedzenie przy odejściu z pracy: tyle, ile przewiduje umowa albo układ zbiorowy (convenio colectivo).
- Na koniec umowy na czas określony dostajesz odprawę: 12 dni pensji za każdy rok pracy.
Rodzaje umów o pracę w Hiszpanii
- Contrato indefinido – na czas nieokreślony. Jeśli w ciągu 24 miesięcy przepracujesz ponad 18 miesięcy na kolejnych umowach terminowych u tego samego pracodawcy, stajesz się pracownikiem stałym.
- Contrato de duración determinada por circunstancias de la producción – na czas określony przy wzroście pracy: maks. 6 miesięcy, a jeśli pozwala układ branżowy – do roku. Przy krótkich, przewidywalnych zwyżkach pracy taka umowa może trwać łącznie maks. 90 dni w roku kalendarzowym.
- Contrato de sustitución – na zastępstwo pracownika, który ma prawo wrócić na stanowisko.
- Fijo-discontinuo – stała umowa na pracę sezonową lub okresową. Masz te same prawa co stały pracownik, łącznie z odprawą.
- Tiempo parcial – praca na część etatu, zawsze na piśmie. Na część etatu można zawrzeć każdą umowę z wyjątkiem umów szkoleniowych.
- Umowy szkoleniowe – np. contrato de formación en alternancia (nauka połączona z pracą, od 3 miesięcy do 2 lat).
- Praca tymczasowa – przez agencję ETT (empresa de trabajo temporal), która zatrudnia cię bezpośrednio i kieruje do firmy.
Umowy krótsze niż 4 tygodnie mogą być ustne.
Co musi być w umowie
Pisemna umowa jest obowiązkowa m.in. przy umowach na czas określony dłuższych niż 4 tygodnie, na część etatu, fijo-discontinuo i szkoleniowych. Bez niej umowę uważa się za zawartą na czas nieokreślony i pełen etat.
Przy zatrudnieniu dłuższym niż 4 tygodnie pracodawca musi poinformować cię na piśmie o najważniejszych warunkach pracy. Prawo UE (dyrektywa 2019/1152) wymaga, żeby podstawowe informacje (strony, miejsce pracy, stanowisko, data rozpoczęcia, pensja) trafiły do ciebie do 7. dnia pracy, a pozostałe – w ciągu miesiąca.
Sprawdź też, jaki układ zbiorowy (convenio colectivo) obowiązuje w twojej branży.
Okres próbny i wypowiedzenie
Okres próbny (periodo de prueba)
Jeśli układ zbiorowy nie mówi inaczej, okres próbny trwa maks. 6 miesięcy dla techników z dyplomem i 2 miesiące dla pozostałych pracowników. W firmach zatrudniających mniej niż 25 osób – do 3 miesięcy. Przy umowie na czas określony do 6 miesięcy okres próbny nie może być dłuższy niż miesiąc. W okresie próbnym każda strona może zakończyć umowę bez wypowiedzenia i bez odszkodowania.
Wypowiedzenie i odprawa
- Gdy sam odchodzisz, uprzedzasz pracodawcę z wyprzedzeniem, które przewiduje umowa albo układ zbiorowy.
- Po zakończeniu umowy na czas określony (oprócz zastępstwa i umów szkoleniowych) dostajesz odprawę: 12 dni pensji za każdy rok pracy.
- Przy zwolnieniu uznanym za nieuzasadnione (despido improcedente) odszkodowanie wynosi 33 dni pensji za rok pracy, maks. 24 miesięczne pensje.
Urlop nie może być zamieniony na pieniądze. Wyjątek przewiduje prawo UE: gdy umowa kończy się, zanim wykorzystasz cały urlop, należy ci się za niego ekwiwalent.
Zobacz też: Zarobki i płaca minimalna w Hiszpanii · Czas pracy w Hiszpanii · Urlop i święta w Hiszpanii · Praca w Hiszpanii – gdzie szukać, zarobki i pierwsze kroki
Źródła
Stan na 19.10.2026. Kwoty i przepisy zmieniają się zwykle od 1 stycznia albo w połowie roku – przed decyzją sprawdź je u źródła.
poleca:
