W Finlandii umowę o pracę (työsopimus) możesz zawrzeć ustnie, na piśmie albo elektronicznie, ale bezpieczniej jest mieć ją na piśmie i podpisać najpóźniej pierwszego dnia pracy. O wielu warunkach – płacy minimalnej, wypowiedzeniu, dodatkach – decyduje układ zbiorowy twojej branży (työehtosopimus, TES).
Umowa na czas nieokreślony to w Finlandii norma. Trwa, dopóki ty nie zrezygnujesz albo pracodawca cię nie zwolni.
Umowa na czas określony (määräaikainen) – z inicjatywy pracodawcy wymaga uzasadnionego powodu, np. zastępstwa (sijaisuus), projektu, stażu albo sezonowego wzrostu pracy. Na twoją prośbę taką umowę można zawrzeć zawsze. Osobę długotrwale bezrobotną (co najmniej 12 miesięcy bez przerwy jako poszukujący pracy) można zatrudnić na czas określony bez podawania powodu – najwyżej w trzech umowach i łącznie najwyżej na rok.
Umowa na czas określony kończy się z upływem terminu albo po wykonaniu pracy, bez wypowiedzenia. Pracodawca nie może jej rozwiązać wcześniej, chyba że umówiliście się na to w umowie albo później – za porozumieniem stron zawsze możecie ją zakończyć.
Praca sezonowa, np. przy zbiorach jagód czy w turystyce, to zwykle właśnie umowa na czas określony z powodu sezonowego zapotrzebowania. Przy umowach ze zmiennym czasem pracy (tzw. umowy „zero godzin”, nollatuntisopimus) pracodawca musi przekazać ci dodatkowe informacje wymagane przez prawo.
Ustna umowa jest ważna, ale trudno ją udowodnić. Jeśli nie masz umowy na piśmie, pracodawca musi przekazać ci pisemną informację o głównych warunkach pracy – inaczej grozi mu grzywna. Nie dotyczy to pracy krótszej niż średnio 3 godziny tygodniowo w ciągu 4 kolejnych tygodni. Umowę sporządza się w dwóch jednakowych egzemplarzach.
W umowie albo pisemnej informacji powinny się znaleźć m.in.:
Work in Finland, rządowy serwis dla cudzoziemców, radzi, by umowa była w języku, który rozumiesz. Pracodawca nie może później jednostronnie pogorszyć jej warunków.
Okres próbny (koeaika) trwa maksymalnie 6 miesięcy. Przy umowie na czas określony nie może przekroczyć połowy jej długości (i też najwyżej 6 miesięcy). Jeśli przez ponad 30 dni kalendarzowych byłeś niezdolny do pracy albo na urlopie rodzicielskim, pracodawca może okres próbny przedłużyć. W tym czasie każda strona może rozwiązać umowę bez wypowiedzenia, ale nie z powodów dyskryminujących lub niewłaściwych. Za pracę na okresie próbnym należy się normalna pensja.
Ustawowe okresy wypowiedzenia (stosuje się je, jeśli układ zbiorowy nie mówi inaczej):
Pracodawca może wypowiedzieć umowę tylko z istotnego i ważnego powodu – dotyczącego ciebie (wcześniej musi dać ci ostrzeżenie) albo ekonomicznego lub organizacyjnego. Ty nie musisz podawać powodu. Natychmiastowe rozwiązanie umowy jest możliwe tylko z bardzo poważnych przyczyn, a nieusprawiedliwiona nieobecność przez co najmniej 7 dni pozwala uznać umowę za rozwiązaną.
Gdy umowa się kończy, dostajesz ekwiwalent za niewykorzystany urlop. Przy krótkich umowach, np. w wakacje, urlop często rozlicza się w pieniądzu z ostatnią wypłatą. Na prośbę pracodawca musi wystawić świadectwo pracy.
Zobacz też: Zarobki i płaca minimalna w Finlandii · Czas pracy w Finlandii · Urlop i święta w Finlandii · Praca w Finlandii – gdzie szukać, zarobki i pierwsze kroki
Stan na 19.10.2026. Kwoty i przepisy zmieniają się zwykle od 1 stycznia albo w połowie roku – przed decyzją sprawdź je u źródła.
poleca:
