Hiszpania

Hiszpania to kraj, w którym mieszka 49,6 mln osób, a rynek pracy od kilku lat się poprawia. Bezrobocie spada z roku na rok – z 13,0% w 2022 roku do 10,5% w 2025 – ale wciąż jest znacznie wyższe niż średnia UE (6,0%).

Najtrudniej mają młodzi: pracy nie ma 24,9% osób w wieku 15–24 lata, które chcą pracować (UE: 15,2%), choć w 2022 roku było to jeszcze 29,7%. Wskaźnik zatrudnienia osób w wieku 20–64 lata wynosi 72,4%, mniej niż średnia unijna (76,1%).

Jako obywatel UE/EOG lub Szwajcarii nie potrzebujesz zezwolenia na pracę – możesz się przeprowadzić, szukać pracy i pracować na takich samych zasadach jak Hiszpanie. W większości ofert potrzebny jest za to hiszpański: listy motywacyjne pisze się po hiszpańsku, chyba że ogłoszenie mówi inaczej.

Według EURES największe braki kadrowe w Hiszpanii dotyczą grup zawodów takich jak specjaliści ochrony zdrowia, operatorzy maszyn i urządzeń stacjonarnych oraz robotnicy w rolnictwie, leśnictwie i rybołówstwie. Regiony mają też własne potrzeby, na przykład:

• Katalonia – lekarze specjaliści, pielęgniarki, mechanicy samochodowi, kucharze, programiści, kierowcy ciężarówek,
• Madryt – lekarze rodzinni, pielęgniarki, hydraulicy, kelnerzy, sprzątacze, murarze, spawacze i inni robotnicy w zawodach metalowych, kierowcy,
• Kraj Basków – kierowcy ciężarówek i pracownicy logistyki, elektrycy, hydraulicy, murarze, inżynierowie przemysłowi, technicy elektronicy i mechanicy,
• Galicja – kelnerzy, murarze, kucharze, hydraulicy, kierowcy ciężkich ciężarówek, spawacze.

Oficjalny Katalog zawodów trudnych do obsadzenia (Catálogo de Ocupaciones de Difícil Cobertura) na 3. kwartał 2026 roku wymienia we wszystkich prowincjach elektryków budowlanych, stolarzy i monterów konstrukcji z aluminium, metalu i PVC oraz operatorów dźwigów – a także zawody w marynarce handlowej i sport zawodowy.

Na poziomie krajowym EURES widzi więcej kandydatów niż ofert wśród specjalistów nauk ścisłych i inżynierów oraz średniego personelu ds. biznesu i administracji – absolwenci tych kierunków muszą się więc liczyć z dużą konkurencją. Rolnictwo zatrudnia pracowników sezonowych przy winobraniu (wrzesień) i zbiorze oliwek (grudzień/styczeń), a regiony turystyczne – wiele osób w hotelach i restauracjach.

Hiszpania ma krajowe publiczne służby zatrudnienia SEPE (Servicio Público de Empleo Estatal – państwowy urząd pracy), a każda wspólnota autonomiczna ma własne służby zatrudnienia z lokalnymi biurami. Zacznij tutaj:

• Empléate – portal z ofertami pracy SEPE: zbiera oferty z portali partnerskich, ma filtr ofert praktyk i linki do regionalnych służb zatrudnienia,
• EURES – unijny portal z ofertami pracy, a do tego doradcy EURES w twoim kraju i w Hiszpanii,
• Punto de Acceso General – Empleo público – wyszukiwarka ofert w sektorze publicznym; konkursy publikuje też dziennik urzędowy (BOE).

Wiele firm ma na swojej stronie zakładkę „Trabaja con nosotros” albo „Empleo”. Większość ogłoszeń w gazetach ukazuje się w wydaniach niedzielnych. Liczą się też networking i znajomości.

Porady krok po kroku o szukaniu pracy, CV i rozmowach kwalifikacyjnych w każdym kraju UE znajdziesz w naszym cyklu Jak znaleźć pracę za granicą – 10 praktycznych poradników.

Typowa hiszpańska aplikacja składa się z dwóch części:

• CV – napisane na komputerze, format A4, najlepiej dwie strony; proste zdania, bez niewyjaśnionych skrótów. Zdjęcie jest nieobowiązkowe. Nie dołączaj kopii dyplomów – zabierz je na rozmowę. Dobrą alternatywą jest CV Europass,
• list motywacyjny po hiszpańsku (chyba że ogłoszenie mówi inaczej) – formalny, krótki i napisany pod konkretną ofertę, a nie list szablonowy.

Rekrutacja: oprócz rozmów kwalifikacyjnych wielu pracodawców stosuje testy związane z pracą i testy psychometryczne – według EURES testy psychometryczne wykorzystuje 75% hiszpańskich firm. Przed rozmową poczytaj o firmie.

Dyplomy: przy większości ofert pracodawca sam ocenia twoje kwalifikacje. Do pracy w zawodzie regulowanym potrzebujesz uznania kwalifikacji: obywatele UE z dyplomem uprawniającym do zawodu regulowanego mogą złożyć wniosek na podstawie unijnej dyrektywy o kwalifikacjach zawodowych. W przypadku dyplomów spoza UE Ministerstwo Nauki, Innowacji i Szkolnictwa Wyższego prowadzi homologację i uznawanie równoważności (homologación, equivalencia).

• Płaca minimalna (salario mínimo interprofesional): w 2026 roku 1 221 € miesięcznie albo 40,70 € dziennie, wypłacana w 14 ratach – 17 094 € rocznie. Eurostat rozkłada tę kwotę na 12 miesięcy, co daje 1 425 €. Pracownicy tymczasowi i sezonowi zatrudnieni na mniej niż 120 dni dostają co najmniej 57,82 € dziennie, a pracownicy domowi 9,55 € za godzinę.
• Układy zbiorowe (convenios colectivos) często przewidują w danej branży wyższe wynagrodzenia. Przysługują ci co najmniej dwie dodatkowe wypłaty w roku (pagas extraordinarias), zwykle na Boże Narodzenie i latem; ich wysokość określa układ.
• Czas pracy: najwyżej 40 godzin tygodniowo średnio w skali roku i zwykle nie więcej niż 9 godzin dziennie. Między dniami pracy masz prawo do co najmniej 12 godzin odpoczynku, a do tego do półtora dnia odpoczynku tygodniowego. Nadgodziny są ograniczone do 80 godzin rocznie.
• Urlop: co najmniej 30 dni kalendarzowych płatnego urlopu w roku – nie można go zastąpić ekwiwalentem pieniężnym.
• Umowa: umowa o pracę musi być zawarta na piśmie (z nielicznymi wyjątkami). Okres próbny trwa najwyżej 6 miesięcy w przypadku wykwalifikowanych techników i 2 miesiące w przypadku pozostałych pracowników.

Studenci z UE/EOG i Szwajcarii mogą pracować w Hiszpanii bez żadnego zezwolenia, tak jak hiszpańscy studenci.

• Praktyki studenckie (prácticas académicas externas) są częścią studiów i nie muszą być płatne. Od 1 stycznia 2024 studentów na praktykach – płatnych i bezpłatnych – zgłasza do ubezpieczeń społecznych (Seguridad Social) uczelnia, firma albo ośrodek szkoleniowy: jesteś ubezpieczony (np. od wypadków), a ten czas liczy się do emerytury.
• Po studiach możesz zostać zatrudniony na umowę szkoleniową, żeby zdobyć doświadczenie zawodowe (contrato formativo); wynagrodzenie wynika z układu zbiorowego i nie może być niższe niż płaca minimalna.
• Praca sezonowa: turystyka i rolnictwo zatrudniają wielu dodatkowych pracowników – na przykład przy winobraniu we wrześniu.

Studenci spoza UE z długoterminowym pobytem w celu studiów wyższych mogą pracować do 30 godzin tygodniowo bez osobnego zezwolenia na pracę, o ile da się to pogodzić ze studiami.

Myślisz najpierw o studiach w Hiszpanii? Zajrzyj do artykułu Studia w Hiszpanii – praktyczne informacje.

1. Zamelduj się w urzędzie miasta (empadronamiento) w miejscu zamieszkania – z dokumentem potwierdzającym, gdzie mieszkasz.
2. Zaświadczenie o rejestracji (certificado de registro de ciudadano de la Unión): jeśli zostajesz dłużej niż 3 miesiące, złóż wniosek w ciągu 3 miesięcy od przyjazdu w urzędzie ds. cudzoziemców (Oficina de Extranjería) albo na komisariacie policji w swojej prowincji. Potrzebujesz formularza EX-18, paszportu lub dowodu osobistego i opłaty 12,00 € (formularz 790, kod 012). Na zaświadczeniu jest twój numer identyfikacyjny cudzoziemca – NIE.
3. Numer ubezpieczenia społecznego: dostaniesz go na podstawie formularza TA.1 i dokumentu tożsamości; pracodawca musi cię zgłosić, zanim zaczniesz pracę.
4. Karta zdrowia (tarjeta sanitaria): kiedy już jesteś zgłoszony do ubezpieczeń społecznych, poproś o nią w miejscowym ośrodku zdrowia.
5. Podatek: pracodawca potrąca podatek dochodowy (IRPF) z twojej pensji. Roczne zeznanie podatkowe składa się wiosną – za dochody z 2025 roku co do zasady nie trzeba było go składać, jeśli twój dochód z pracy u jednego pracodawcy nie przekroczył 22 000 € (15 876 € przy więcej niż jednym pracodawcy, z wyjątkami).

Masz problem z prawami pracownika z UE? Bezpłatnie pomogą ci Your Europe Advice i SOLVIT.

Jeśli nie jesteś obywatelem UE/EOG ani Szwajcarii, potrzebujesz zezwolenia na pobyt i pracę. Główne ścieżki:

• Absolwenci hiszpańskich uczelni (co najmniej na poziomie licencjatu), którzy mieli zezwolenie na pobyt w celu studiów, mogą dostać zezwolenie na pobyt w celu szukania pracy lub założenia firmy na 24 miesiące (bez możliwości przedłużenia). Samo to zezwolenie nie pozwala pracować – kiedy znajdziesz pracę, potrzebujesz zezwolenia na pracę.
• Niebieska Karta UE – dla wysoko wykwalifikowanych stanowisk z wynagrodzeniem co najmniej 41 356,36 € brutto rocznie (próg zaktualizowany w czerwcu 2026). Niższy próg, 33 085,09 €, obowiązuje w zawodach deficytowych z dwóch najwyższych grup zawodów oraz w przypadku osób, które zdobyły kwalifikacje w ciągu ostatnich trzech lat.
• Zezwolenie na pracę na wniosek pracodawcy – wniosek składa za ciebie pracodawca. Stanowiska z Katalogu zawodów trudnych do obsadzenia ułatwiają uzyskanie tego pierwszego zezwolenia.

Wszystkie warunki i karty informacyjne znajdziesz na portalu migracyjnym Ministerstwa ds. Integracji.

• Eurostat (po angielsku) – ludność na 1 stycznia, bezrobocie według wieku, wskaźnik zatrudnienia (dane za 2025 i 2026 rok),
• EURES – warunki życia i pracy: Hiszpania, informacje o rynku pracy: Hiszpania,
• SEPE – oferty pracy i portal Empléate,
• BOE – dekret królewski 126/2026 o płacy minimalnej na 2026 rok, Katalog zawodów trudnych do obsadzenia, 3. kwartał 2026,
• Punto de Acceso General – praca w sektorze publicznym,
• Policía Nacional – zaświadczenie o rejestracji dla obywateli UE, opłaty,
• Ministerstwo ds. Integracji, Ubezpieczeń Społecznych i Migracji – praca w czasie studiów, szukanie pracy po studiach, próg płacowy dla Niebieskiej Karty UE 2026,
• Seguridad Social – praktyki a ubezpieczenia społeczne,
• Agencia Tributaria (urząd skarbowy) – kto musi złożyć zeznanie podatkowe,
• Ministerstwo Nauki, Innowacji i Szkolnictwa Wyższego – uznawanie zagranicznych dyplomów,
• Your Europe – praca za granicą, uznawanie kwalifikacji zawodowych.

Aktualizacja: październik 2026.